GEDİZ-TAVŞANLI ARASI SEKİZ SAATLİK YOL

ÖNLEMEK ÖDEMEKTEN UCUZMUŞ

07.01.2013 günü saat 16 sıralarında aracımla Gediz’den yanımda eşimle birlikte yola çıktım. Esatlar köyüne kadar sorunsuz bir yolculuk yaşadım. Ta ki Kozluca köyü karşısındaki dönemece gelinceye kadar. Dönemeçten sonrası rampa aşağı inmem gerekiyordu. O bölge de  diğer yerlere göre kar daha yoğundu. Üstelik o rampa oldukça kaygandı. Daha ilk iniş noktasında aracımın önü kayarak şarampole doğru meyillendi. Velhasıl orda kaldık. Ön tekeri şarampolden kurtaracak küçücük yardıma ihtiyacım vardı.

Kozluca köyü kuş uçumu bile 1km mesafedeydi. Telefonla gazetemizi aradım ilk anda. Yer tarifinden sonra muhtarın telefonunu istedim. Gazetemiz durumu jandarmaya da haber etmişti. Gazetemizin verdiği muhtarın cep ve ev telefonlarına ulaşamadım.

Gazetemizden jandarmaya telefonlarım da verilmişti. Görevli olduğunu sandığım Uzman Jandarma durumumu sordu. Anlattım. Küçücük yardıma ihtiyacım olduğunu belirttim. Bulunduğum noktayı tarif ettim. Vakit ilerledikçe hava daha da soğuyor üşümeye de başlamıştık.

Uzman jandarma muhtara ulaşmaya çalışacaklarını ama yardım etme konusunda baskı yapamayacaklarını, yardım konusunun onun insanlığına kaldığını ifade etti. Edilecek yardım konusunda bedelini ödeyebileceğimi de sözlerime ekledim. Bu arada yoldan pek gelip giden yoktu. Bir müddet sonra uzman jandarma muhtara ulaşamadıklarını eğer istersem kurtarıcı telefonlarını verebileceklerini söyledi. Teşekkür edip telefonu kapattım. Yol emniyeti için gerekli işlemleri yaptıktan sonra eşimi araçta bırakarak Kozluca Köyü’ne yürümeye karar verdim. Muhtara ulaşamayınca köy imamına ulaşabilmek için arkadaşlarımdan telefonla yardım istedim. Bu arada Köye doğru gecenin karanlığında yürüyordum. Netice imama da ulaşmak mümkün olmadı.

Köye ulaştığımda yatsı ezanı okunmuş 3-4 kişi olduğunu gördüğüm cemaat namaz kılıyordu. Gazetemiz eski muhtarın kardeşi Halil beye telefonla ulaşmıştı. Halil beyin eşi, benim cami önünde olduğum söylenince beni ordan almak için yola çıkmıştı.

Karşıdan aracımın olduğu yönü de uzaktan gözlüyordum. Uzaktan başka araçlarında o noktada kaldığını görebiliyordum. Eski muhtarın kardeşi Halil Bey traktörü hazırlayıp aracımın yanına ulaştık. Yolun kayganlığı traktörün hareketine de imkân vermiyordu. El ve ayaklarımız buz kesmiş kulaklarımız bile neredeyse donmuştu. Gerimizde gelen bir tırdan iki kişi durum tespiti için yanımıza geldiler. Onların el yardımı ve desteğiyle yola devam etme imkanı buldum. Telefonla konudan haberdar olan arkadaşlar Tavşanlı’dan yola çıktıklarını Akçaköy’ün üstünden öte yol şartlarının imkan vermediği için onlarında orada kaldıklarını öğrendim. Hareket ettiğimi orada beklemelerini telefonla bildirdim. Akçaköy’ün üst kısmında buluştuk. Araçtan inip araç zincir ve lastiklerimizi kontrol ederken, geriden gelen bir araç ışığını fark ettik. Az sonra gelen bu aracın ışığı kaybolmuştu. Geliş vaktinin geçtiğini de düşününce bir arkadaşımızı geriye bakması için gönderdik. Aracın yoldan tahmini 60 metre uçuruma uçtuğunu aracın yanında bir kişi bulunduğunu ifade edince arkadaşlarla yardıma koştuk. İzmir plakalı bir araçtı ve büyük ihtimalle bölgenin de yabancısıydı. Aracı oldukça dik olan bir uçurumdan aşağı kayarak uçmuş çok şükür ki kendisi yara almamıştı. Ne yapıp yapamayacağımızı sorduk. Telefonla arkadaş veya akrabalarından yardım istediğini jandarmaya da durumun haber verildiğini ifade etti. Bizim yolumuza devam etmemizi istedi.  Yolumuza devam ederken jandarma aracına Yağmurlu_Karapelit köyü arasındaki bölgede rastladık işaretle durdurup yolda uçan İzmir plakalı aracın bulunduğu noktanın tam olarak tarifini yaptık. Velhasıl saat16 da başladığımız tehlikeli ve sıkıntılı yolculuk gece 22 de sona erdi.

Zor zahmet aştığımız bu yolun değişik pek çok kesimlerinde korumasız uçmaya açık bölümler vardı. Yolda yoğun buzlanma oluşmuştu. Bu yol ilçeler arası bağlantı yoluydu. Yolda gördüğümüz pek çok araç gerçek bir sıkıntı içindeydi. Telefonlar yer yer çekmiyordu.

İçimde çoğalttığım pek çok soru olmasına rağmen; Bunları sormadan ve çoğaltmadan yorum dahi yapmadan iyi kötü bölgeyi tanıyan biri olarak müthiş sıkıntılar yaşadım. Bölgeyi tanımayan başkaları hangi sıkıntılar yaşıyordur kim bilir?

Yazarken yaşadığım bu anıyı paylaşmak değil asıl meramım. Meramım benim yaşadıklarımdan hareketle; ilgili, yetkili ve sorumluların durum tespiti yaparak yol güvenliğini sağlayacak tedbirleri almaları. İfade edebileceğim çok şey varken daha fazla etmiyorum.

Yalnız; telefonla koşuşturup yardım sağlamaya çalışan gazetemize, Canla başla yardıma koşan Kozlucalı Halil Beye ve eşine, bizim için yollara düşen arkadaş ve dostlara yürekten teşekkürlerimi sunuyorum.

Yaşadığım bu sıkıntılı yolculuktan sonra o yol üzerinde yolculuk yapan ve yapacak olan kişilerin can güvenliği için şimdilik çok basit önlem olarak yolun eğimli ve güneş görmeyen kesimlerine tuz varilleri konulmasını en başta öneriyorum. En azından kar yağışlı havalarda bir kerecikte olsa tuzlama çalışmasının yapılmasını ifade ediyorum. Bu konuda yoğunlaşan düşünce ve tespitlerim konusunda gerekirse tekrar yazacağım. Sağlıcakla.

AĞLARIM

Çam başına çıra koysam yanar mı?

Kuru dala koca kuşlar konar mı?

Yar bildiğim bir gün olsun anar mı?

            Güle hasret yâre hasret ağlarım

            Dile hasret söze hasret çağlarım.

Yüzüğünde al kırmızı taşı var

Şu dağların yürek yakan kışı var

Her gidişin önü sonu başı var

            Dala hasret kola hasret ağlarım

            Ele hasret güle hasret çağlarım.

Sıra dağlar uzum uzum uzadı

Kıramadım yol vermeyen azadı

Bahar geçti yeşil yaprak bozadı

Saza hasret tele hasret ağlarım

            Yele hasret göle hasret çağlarım

Yanar yürek bulanmışım bir küle

Yıllar yılı çekilmiyor her çile

Güzelliği yoğurmadım ah ile

            Beden hasret giden hasret ağlarım

            Düne hasret güne hasret çağlarım.

Bu dağlarda yuvalanmak zor imiş

İçin için yakıp duran kor imiş

Zirvelerde birikenler kar imiş

            Aylar hasret yıllar hasret ağlarım

            Boya hasret soya hasret çağlarım.

Çoban Çeşme akıp gider boşuna

Gamlar doldu bir lokmacık aşına

Sarıldıkça sabırların taşına

            Irmak hasret dere hasret ağlarım

            Söze hasret dize hasret çağlarım.

Halil Oral/Tavşanlı 2.01. 2013

OLMAZ MI?

OLMAZ MI?

Ay analar gülümsedim gülmedim

Karanlık mı ak mı dünya bilmedim

Avucumda haram ekmek bölmedim

Huzura varınca gülsek olmaz mı?

Doğruluğun kuyusunu kazmadım

Dost görünüp kuş yuvası bozmadım

Yol üstünde karıncayı ezmedim

Huzura durunca bilsek olmaz mı?

Hile hurda okunurken yüzlerden

İlmeğini saydım türlü bezlerden

Bellolurmuş kara kışlar güzlerden

Huzura erince gelsek olmaz mı?

Efelendi kimi kimide vurdu

Unutuldu helal harama durdu

Lanetli yolların ağını kurdu

Huzura verince silsek olmaz mı?

Çoban Çeşmesi’yim içim ağladı

Derin baktı sözü öze bağladı

Derdi derde vurdu derman sağladı

Huzura serince salsak olmaz mı?

Halil Oral/Tavşanlı 24.12.2012

AĞLADIM

AĞLARIM

Daha dün giymiştim üstüme allar

Önümde var idi uzunca yollar

Bedenler taşırken omuzda sallar

Bir gidene bir kalana ağladım.

Mevsim kışa akmış güllerim solmuş

Gecenin içine karanlık dolmuş

Renkleri kaybolmuş karası bolmuş

Bir gidene bir kalana ağladım.

Uzun uzun çaldı saatin zili

Yelkovan delirdi tükendi pili

İçime aktıkça gözlerin seli

Bir gidene bir kalana ağladım.

Saatler çıldırmış vermiyor mola

İçimi dökerim sona beş kala

Işıklar kaybolmuş nem de ne ola

Bir gidene bir kalana ağlarım.

Çoban Çeşmesiyim daraldı içim

Bu mevsim bu vakit olur mu seçim

Hayaller düş olmuş bozulmuş biçim

Bir gidene bir kalana ağladım.

Halil Oral/Tavşanlı 24.12.2012

TOPRAK

Köyden köye aştım düşünce yola

İçimde sevdalar örüyor toprak

Umudu bağladım her yeşil dala

Tenini tenime sürüyor toprak.

Dilimde destanlar az gelir ona

Ekmektir lokmadır noksansız cana

Dönüşler mutlaktır topraktan hana

Yatağı döşeği seriyor toprak.

Allah'tan dileyen toprak dilesin

Ağaçlar diktikçe aşka gelesin

Giderse gelemez bunu bilesin

Rüzgârla yağmurla yürüyor toprak.

Dağ desem göl olup çıkar karşıma

Şiirde dil olur sevda marşıma

Bereket kattıkça gönül çarşıma

Sevdayı önlere seriyor toprak

Onda serpiliyor sümbülle suna

Gün olup girilir yakasız dona

Gelişim ondandır gidişat ona

Günahı ayıbı bürüyor toprak..

Kıyamet kopsa da fidan dikilsin

Tavını buldukça tohum ekilsin

Çevrenin pisliği ayrı çekilsin

Atıkla ilaçla çürüyor toprak.

Asırlar boyunca sürer bu dava

Kurusu yem olur yeşili hava

Vermese dolar mı ocakta tava

İnsanın aczini görüyor toprak.

Dökülür dilimden bir toprak lafı

Üstünde dolanır yaparım gafı

Çaresize vatan hem de en safı

İhanet edeni dürüyor toprak.

Kendine emrolan yoldan sapamaz

Açlığa kıtlığa gözü kapamaz

Onun yaptığını kimse yapamaz

Birini katlayıp veriyor toprak..

Çoban Çeşmesi’yim boyum ufacık

Toprak deyip lafı kesmem kısacık

Ona sahiplenen çekmez tasacık

Sıcağı soğuğu deriyor toprak

Halil Oral/Tavşanlı 26/5/2012

ÇOCUK VE ZAMAN

Herhangi bir hareketin kendinden önce ve sonra gelen hareketlerle bağlantılanmasına kural denir. Yazılı olmasa da sokakta yürümenin bile toplumsal kuralları vardır. Herhangi bir hareketin başka bir hareketle, herhangi bir sözcüğün bir başka sözcükle arasındaki bağlantısının karşılaştırılması da bir muhasebe işidir. Muhasebe yapabilmek için beyin organının çok fazla devreye girmesine bile gerek yoktur. Hareket ve sözcükler somut olunca bağlantı kurmak için gerekli alt yapı zaten hazır olur. Rakamlar arasındaki bağlantı da öyledir.

Bağlantı olayı arttıkça anne karnındaki bebeğin bile bulunduğu yere ve mesafeye daha fazla sahiplenmesi olur. Bu mesafe ve zaman çoğaldıkça bebek bulunduğu yer ve mekâna inanıp güvenmeye başlar. İçinde bir inanç oluşur. Sevilip sayıldığını gören çocuk da kendiliğinden bir güven oluşur. Başkasına ait yer ve zamana ihtiyaç duyan çocuk sürekliliğine inandığı amca, dayı hala, teyze vb. ait yerlere inanır. Bu daha sonra tecrübe ve becerilerle toplumda bulunan insanlara doğru gider. İnandıkça ve toplum tarafından sevilip sayıldıkça karşısındakilere karşı güveni artar. Karşısında bulunanların da güvenilir olduğunu düşünür.

Böylesine bir girişten sonra asıl gelmek istediğim nokta futbol müsabakaları. Buna bağlı olarak Tavşanlı TKİ Linyitspor taraftarıyla, Kütahya Spor ya da sporseverlerin davranışlarının muhasebesini yapmak. Son günlerde taraftarların sergilediği hareketler ister istemez bu alanda yazmaya mecbur kıldı.

Spor adına bir araya gelen insanlar karşılıklı sevgi ve saygıyı öne çıkarmazlarsa birbirlerine olan inanç ve güvenleri ortadan kalkar. İnanç ve güveni sarsılan insanın sporun güzelliği adına hangi yer ve zamanı kazanabilir.

İnsan çocukluğundan itibaren maddelerden çıkan sesleri bile tanımaya çalışır. Çarptığı, sürtündüğü, dokunduğu maddelerden çıkan sesleri bile anlamaya gayret eder. Tanıdıkça özelliklerini kavrar. Maddeye göre tepki vermesini öğrenir.

Bu öğrenim ve kavrayışla sertliğe sertlikle cevap vermeye kalkışır. Sertin sertle çarpışmasından kıvılcım çıkması muhtemeldir. Çarpışmanın ardından yangınların çıkması beklenen bir şeydir. Bu yangın çarpışan maddelerle kalmayıp çevreyi de yakar.

Çevreyi yakmaya, sevgi, saygı, hoşgörü, güven, inanç gibi kavramları o yangınla tüketmeye kimsenin hakkı olamaz. Herkesin muhasebe yaparak kuralları gözden geçirmesi gerekir.

Kibir de kendini beğenmişle aynı ailedendir. Bugün üst gruplarda oynayan bir takımımız varsa, alt grup ve kümelerde oynayan takımları küçük görmek, aşağılamak gibi bir davranışı olamaz. Eğer olursa bu kibirlenmektir. Bugün alt kümelerde oynayan takımımız yarın üst kümelerde olabilir. Altta veya üstte her nerede olursa olsun hepsini sevgiyle kucaklamak erdemin ta kendisidir. Alttaki üsttekini taşlıyorsa(!) bunun adı da kıskançlıktır. Kibir de kıskançlık da insana, dolayısıyla topluma zarar veren, yiyip bitiren şeylerdendir. Huzur içinde yaşamak istiyorsak bu kavramları yüreğimizden söküp atmalıyız.

Linyit spor takımı da bizim, Kütahya Spor da. Tavşanlı da bizim Kütahya da. Tarihe hangi sıfatlarla geçmek istersiniz? Hangi ayrılık rüzgârlarının kucağındasınız. Kız bizim, oğlan bizimken düşmanca tohumlar ekenler kim? Oyuncusundan, yöneticisine, taraftarından, yazıp çizenine herkes sorumluluğunu bilmelidir. Tarihin elleri yakalarında olur yoksa.

Herkes en kısa zamanda muhasebesini yapmalıdır. Milletvekili, Kaymakam, Vali dâhil herkes attığı twite bile dikkat etmelidir.

Taraftar grubu içinde yer alanlar söylem ve davranışlarına çeki düzen vermelidir. Kimse yüreğinin kuyusundan rastgele şeyler çıkarıp orta yere atma efeliğinde olmamalıdır. Varsa bu durumda olanlar efeliği başka yerde yapsın. Edilen küfrün, yapılan bir çirkin davranışın sonuçlarını bu toplum çekmek zorunda değildir. Her davranışın bir karşılığı vardır. Herkes sevecekse adam gibi sevmelidir.  Tavşanlı’yı, Linyit Sporu, Kütahya’yı, Kütahya Sporu ve ahalisini seven hangi taraftardır maç öncesi ve sonrası kavga ortamını hortlatan. Ah ki ah!

Birbirimizin yağıyla ciğerini kavurmanın gayretinde olacakken, olanlara bakın. Kimse benim sevdiğimi sevmek durumunda değildir ama ilimize gelen takımların taraftarı içinde yer almak da sorumsuzluktur. İnsanın kendine saygısı olur önce. Orda yer almak kendi kendini bileylemektir. Kaşımaktır her şeyden önce. İlimize başka illerden gelen futbol takımları da bizim çocuklarımızdır. Hatta taraftarı da kardeşimiz. Polis bizim polisimiz. Herkes anne karnındaki çocuk gibi, bulunduğu yer ve zamanla bağlantılı davranış sergileyip muhasebe yapmalıdır.

Bir diğer çağrımda İl ve ilçemizin yöneticileri, emniyet birimleri, takım yöneticileri taraftara ve halka yönelik bilinçlendirme yollarını aramalıdırlar. Takımı saha da desteklediğini sanan taraftar grubunun gayri nizami tutumlarını önleyecek tedbirleri almalıdırlar. Yoksa bu kavga geleneği ve kültürüyle tarihe geçeceğiz. Bu durum hepimizin utancı olur. Sağlıcakla.

HAYDİ HAYIRLISI

Her yazıya başlayışımda babam ve dedem gözlerimin önüne gelir. Kimi zaman söyledikleri bugün gibi gözlerimin önüne dikilir. “Bugünü düne eşit olan zarardadır” diyen onlardı. Nerden duyup, nerden okuyup dillerine pelesenk olmuştu bilmem ki.