AZI MI OLUR

Aşkınla dökülür gönlüme güller

Seni sevmelerin nazı mı olur

İzini sürerim semada eller

Dostu bulmayanın yazı mı olur

Kokunu tenime sürüyor yeller

Adını sayıklar sevinçle diller

Huzurdan oluşsa gözümde seller

Yolunda yanmanın güzü mü olur

Bir nurlu ırmaksın suyundan içtim

Girmesem havzana inan ki hiçtim

Sevda ateşiyle kendimden geçtim

Aleni sevmenin gizi mi olur

Kokunla estirdin sevda rüzgarı

Erittin içimde oluşan karı

Çekmeye razıyım yolunda zoru

Yürek yangınında sızı mı olur

Solurum sevdanı sensizlik dar

Aşkın rehberisin sonsuza kadar

Seninle dağılır üzüntü keder

Seninle olmanın azı mı olur

Çoban Çeşmesi de ümitle yaşar

Yüreği dökülse şu cihan şaşar

Nefesler aldıkça yüreği taşar

Aşkı olmayanın düzü mü olur

Halil Oral/Tavşanlı 21.2.2013

BÜKTÜK ARKADAŞ

Kırılıyor ümitlerim genç çağım

Şu tarlada neler çektik arkadaş

Elli yıldır oluşmadı bir bağım

Dönüm dönüm ekin ektik arkadaş.

Öküzlerin sırtlarını kaşıdık

Buğdayları kucaklarda taşıdık

Hanemizde dört kardeşle başıdık

Tarhanaya boyun büktük arkadaş.

Merhem oldu odun külü yaraya

Yoklukları koyamadık daraya

Yıllar aştı ölüm girdi sıraya

Gidenlere yaşlar döktük arkadaş.

Yabalarla buğday seci savurduk

Çotul deyip nohutları kavurduk

Çocukluğu yaşamadan devirdik

Birden bire dizden çöktük arkadaş.

Tarlalarda kuşlar gibi uçardık

Tohumları avuç avuç saçardık

Sevdamızı dost yüzlere açardık

Çilelerde sanma tektik arkadaş.

Hastalandık akbaşlıyla avunduk

Asker olduk bu vatanı savunduk

Tarih ile gururlanıp övündük

Savaşmaktan (!)artık bıktık arkadaş.

Dost belledik gözümüzde yaşları

Yel öperdi yüzümüzde kışları

Karnımızda bulgur nohut aşları

Öğün başı kemer sıktık arkadaş.

Çoban Çeşme akıp gitti ıradı

Bu dünyada alamadı muradı

İlkbahar yaz tüm mevsimler karadı

Sahalarda bizler çoktuk arkadaş.

Halil Oral/Tavşanlı 11.02.2013

MEKTUBUM

Bedenim halk olmuş içinde iman

Muhammed eliyle geldi mektubum

Avuçta durmuyor akıyor zaman

Beş vakit namazla güldü mektubum.

Dinim güzel namaz oruç iç içe

Faniceyim hazırlandım her göçe

Vakitleri değişemem bir hiçe

Şeytanın yönünü çeldi mektubum.

Gerçek olan, dünya yalan göçmek var

Köprülerden huzur ile geçmek var

Ahirette badeleri içmek var

Gülün yaprağında dildi mektubum.

Oruç tutsak namazımız tacımız

Yürüyecek bu yollara bacımız

İbadetin bir halkası haccımız

Yolları gösteren eldi mektubum.

İbadetler belirliyor yerimi

Üşütmüyor abdest suyu derimi

Her hasadın ahirette verimi

Gönlümde akışan seldi mektubum.

İbadetsiz bulamazsın derecek

Hakikati her bir insan görecek

Namaz ile ilk suali verecek

Bağlanacak gerçek beldi mektubum.

GEDİZ-TAVŞANLI ARASI SEKİZ SAATLİK YOL

ÖNLEMEK ÖDEMEKTEN UCUZMUŞ

07.01.2013 günü saat 16 sıralarında aracımla Gediz’den yanımda eşimle birlikte yola çıktım. Esatlar köyüne kadar sorunsuz bir yolculuk yaşadım. Ta ki Kozluca köyü karşısındaki dönemece gelinceye kadar. Dönemeçten sonrası rampa aşağı inmem gerekiyordu. O bölge de  diğer yerlere göre kar daha yoğundu. Üstelik o rampa oldukça kaygandı. Daha ilk iniş noktasında aracımın önü kayarak şarampole doğru meyillendi. Velhasıl orda kaldık. Ön tekeri şarampolden kurtaracak küçücük yardıma ihtiyacım vardı.

Kozluca köyü kuş uçumu bile 1km mesafedeydi. Telefonla gazetemizi aradım ilk anda. Yer tarifinden sonra muhtarın telefonunu istedim. Gazetemiz durumu jandarmaya da haber etmişti. Gazetemizin verdiği muhtarın cep ve ev telefonlarına ulaşamadım.

Gazetemizden jandarmaya telefonlarım da verilmişti. Görevli olduğunu sandığım Uzman Jandarma durumumu sordu. Anlattım. Küçücük yardıma ihtiyacım olduğunu belirttim. Bulunduğum noktayı tarif ettim. Vakit ilerledikçe hava daha da soğuyor üşümeye de başlamıştık.

Uzman jandarma muhtara ulaşmaya çalışacaklarını ama yardım etme konusunda baskı yapamayacaklarını, yardım konusunun onun insanlığına kaldığını ifade etti. Edilecek yardım konusunda bedelini ödeyebileceğimi de sözlerime ekledim. Bu arada yoldan pek gelip giden yoktu. Bir müddet sonra uzman jandarma muhtara ulaşamadıklarını eğer istersem kurtarıcı telefonlarını verebileceklerini söyledi. Teşekkür edip telefonu kapattım. Yol emniyeti için gerekli işlemleri yaptıktan sonra eşimi araçta bırakarak Kozluca Köyü’ne yürümeye karar verdim. Muhtara ulaşamayınca köy imamına ulaşabilmek için arkadaşlarımdan telefonla yardım istedim. Bu arada Köye doğru gecenin karanlığında yürüyordum. Netice imama da ulaşmak mümkün olmadı.

Köye ulaştığımda yatsı ezanı okunmuş 3-4 kişi olduğunu gördüğüm cemaat namaz kılıyordu. Gazetemiz eski muhtarın kardeşi Halil beye telefonla ulaşmıştı. Halil beyin eşi, benim cami önünde olduğum söylenince beni ordan almak için yola çıkmıştı.

Karşıdan aracımın olduğu yönü de uzaktan gözlüyordum. Uzaktan başka araçlarında o noktada kaldığını görebiliyordum. Eski muhtarın kardeşi Halil Bey traktörü hazırlayıp aracımın yanına ulaştık. Yolun kayganlığı traktörün hareketine de imkân vermiyordu. El ve ayaklarımız buz kesmiş kulaklarımız bile neredeyse donmuştu. Gerimizde gelen bir tırdan iki kişi durum tespiti için yanımıza geldiler. Onların el yardımı ve desteğiyle yola devam etme imkanı buldum. Telefonla konudan haberdar olan arkadaşlar Tavşanlı’dan yola çıktıklarını Akçaköy’ün üstünden öte yol şartlarının imkan vermediği için onlarında orada kaldıklarını öğrendim. Hareket ettiğimi orada beklemelerini telefonla bildirdim. Akçaköy’ün üst kısmında buluştuk. Araçtan inip araç zincir ve lastiklerimizi kontrol ederken, geriden gelen bir araç ışığını fark ettik. Az sonra gelen bu aracın ışığı kaybolmuştu. Geliş vaktinin geçtiğini de düşününce bir arkadaşımızı geriye bakması için gönderdik. Aracın yoldan tahmini 60 metre uçuruma uçtuğunu aracın yanında bir kişi bulunduğunu ifade edince arkadaşlarla yardıma koştuk. İzmir plakalı bir araçtı ve büyük ihtimalle bölgenin de yabancısıydı. Aracı oldukça dik olan bir uçurumdan aşağı kayarak uçmuş çok şükür ki kendisi yara almamıştı. Ne yapıp yapamayacağımızı sorduk. Telefonla arkadaş veya akrabalarından yardım istediğini jandarmaya da durumun haber verildiğini ifade etti. Bizim yolumuza devam etmemizi istedi.  Yolumuza devam ederken jandarma aracına Yağmurlu_Karapelit köyü arasındaki bölgede rastladık işaretle durdurup yolda uçan İzmir plakalı aracın bulunduğu noktanın tam olarak tarifini yaptık. Velhasıl saat16 da başladığımız tehlikeli ve sıkıntılı yolculuk gece 22 de sona erdi.

Zor zahmet aştığımız bu yolun değişik pek çok kesimlerinde korumasız uçmaya açık bölümler vardı. Yolda yoğun buzlanma oluşmuştu. Bu yol ilçeler arası bağlantı yoluydu. Yolda gördüğümüz pek çok araç gerçek bir sıkıntı içindeydi. Telefonlar yer yer çekmiyordu.

İçimde çoğalttığım pek çok soru olmasına rağmen; Bunları sormadan ve çoğaltmadan yorum dahi yapmadan iyi kötü bölgeyi tanıyan biri olarak müthiş sıkıntılar yaşadım. Bölgeyi tanımayan başkaları hangi sıkıntılar yaşıyordur kim bilir?

Yazarken yaşadığım bu anıyı paylaşmak değil asıl meramım. Meramım benim yaşadıklarımdan hareketle; ilgili, yetkili ve sorumluların durum tespiti yaparak yol güvenliğini sağlayacak tedbirleri almaları. İfade edebileceğim çok şey varken daha fazla etmiyorum.

Yalnız; telefonla koşuşturup yardım sağlamaya çalışan gazetemize, Canla başla yardıma koşan Kozlucalı Halil Beye ve eşine, bizim için yollara düşen arkadaş ve dostlara yürekten teşekkürlerimi sunuyorum.

Yaşadığım bu sıkıntılı yolculuktan sonra o yol üzerinde yolculuk yapan ve yapacak olan kişilerin can güvenliği için şimdilik çok basit önlem olarak yolun eğimli ve güneş görmeyen kesimlerine tuz varilleri konulmasını en başta öneriyorum. En azından kar yağışlı havalarda bir kerecikte olsa tuzlama çalışmasının yapılmasını ifade ediyorum. Bu konuda yoğunlaşan düşünce ve tespitlerim konusunda gerekirse tekrar yazacağım. Sağlıcakla.

AĞLARIM

Çam başına çıra koysam yanar mı?

Kuru dala koca kuşlar konar mı?

Yar bildiğim bir gün olsun anar mı?

            Güle hasret yâre hasret ağlarım

            Dile hasret söze hasret çağlarım.

Yüzüğünde al kırmızı taşı var

Şu dağların yürek yakan kışı var

Her gidişin önü sonu başı var

            Dala hasret kola hasret ağlarım

            Ele hasret güle hasret çağlarım.

Sıra dağlar uzum uzum uzadı

Kıramadım yol vermeyen azadı

Bahar geçti yeşil yaprak bozadı

Saza hasret tele hasret ağlarım

            Yele hasret göle hasret çağlarım

Yanar yürek bulanmışım bir küle

Yıllar yılı çekilmiyor her çile

Güzelliği yoğurmadım ah ile

            Beden hasret giden hasret ağlarım

            Düne hasret güne hasret çağlarım.

Bu dağlarda yuvalanmak zor imiş

İçin için yakıp duran kor imiş

Zirvelerde birikenler kar imiş

            Aylar hasret yıllar hasret ağlarım

            Boya hasret soya hasret çağlarım.

Çoban Çeşme akıp gider boşuna

Gamlar doldu bir lokmacık aşına

Sarıldıkça sabırların taşına

            Irmak hasret dere hasret ağlarım

            Söze hasret dize hasret çağlarım.

Halil Oral/Tavşanlı 2.01. 2013

OLMAZ MI?

OLMAZ MI?

Ay analar gülümsedim gülmedim

Karanlık mı ak mı dünya bilmedim

Avucumda haram ekmek bölmedim

Huzura varınca gülsek olmaz mı?

Doğruluğun kuyusunu kazmadım

Dost görünüp kuş yuvası bozmadım

Yol üstünde karıncayı ezmedim

Huzura durunca bilsek olmaz mı?

Hile hurda okunurken yüzlerden

İlmeğini saydım türlü bezlerden

Bellolurmuş kara kışlar güzlerden

Huzura erince gelsek olmaz mı?

Efelendi kimi kimide vurdu

Unutuldu helal harama durdu

Lanetli yolların ağını kurdu

Huzura verince silsek olmaz mı?

Çoban Çeşmesi’yim içim ağladı

Derin baktı sözü öze bağladı

Derdi derde vurdu derman sağladı

Huzura serince salsak olmaz mı?

Halil Oral/Tavşanlı 24.12.2012

AĞLADIM

AĞLARIM

Daha dün giymiştim üstüme allar

Önümde var idi uzunca yollar

Bedenler taşırken omuzda sallar

Bir gidene bir kalana ağladım.

Mevsim kışa akmış güllerim solmuş

Gecenin içine karanlık dolmuş

Renkleri kaybolmuş karası bolmuş

Bir gidene bir kalana ağladım.

Uzun uzun çaldı saatin zili

Yelkovan delirdi tükendi pili

İçime aktıkça gözlerin seli

Bir gidene bir kalana ağladım.

Saatler çıldırmış vermiyor mola

İçimi dökerim sona beş kala

Işıklar kaybolmuş nem de ne ola

Bir gidene bir kalana ağlarım.

Çoban Çeşmesiyim daraldı içim

Bu mevsim bu vakit olur mu seçim

Hayaller düş olmuş bozulmuş biçim

Bir gidene bir kalana ağladım.

Halil Oral/Tavşanlı 24.12.2012